جمعه

F Mohseni:
جانِ دل!
من هم دوست دارم در این هوای ملس بهاریِ وسط دیماه که هیچ شباهتی هم به زمستان ندارد؛دستت را بگیرم و برویم میان همان جنگل های نارنجی و زرد و سرخی که برایم تصویر کرده ای و قدم بزنیم و دل بسپاریم به نوای نی چوپان و صدای سگ ها و زنگوله گوسفندها
برایت از سختی های هفته بگویم و روزهایی که بی تو ولی مملو از یاد تو گذشت و تو برایم از آینده ای بگویی که روشنتر از امروزهاست
تو برایم از سختیهای کارَت بگویی و آدم های رنگارنگی که مجبوری به سر و کله زدن با آنها
از دل گرفتگی ها و دلخوری هایت
از تلاش هایت برای این معیشت اقتصادی
آنوقت من هم برایت از ساختن آینده بگویم
آینده ای رنگارنگ از آزادی، آینده ای که قرار باشد خشتخشتش را باهم بچینیم از خاک تلاش هایمان و دیواری بنا کنیم ،محکم،در برابر همه ناملایمات و سختی ها و باهم در این مسیر قدم برداریم و تمام روزهای دلتنگی و دوری را گم کنیم میان برگ های زرد و نارنجی....
بلاک...