اربعین

از سنگینی حرم امام حسین هرچی بگم کم گفتم

اما با این فرق

که غربت حرم امام علی رو نداشت

یه جورایی انگار غربت مولا فقط مخصوص خودشه و هیچ جایی مثل اونو نمیبینی

روز اربعین که مامان رف حرم و برگشت من یه ساعت خوابیدم پاشدم مامان خیلی ریلکس گفت مهدی پیام داده میگه تو توی چنلش جوین شدی و لفت دادی و اینا ببین چی میگه

به قدری اضطراب گرفتم ک تمام سیستمم بهم ریخت

جوابشو ندادم

اون موقع معتقد بودم هردومون گند زدیم

هم من که دوبار توی کانالش جوین شدم و لفت دادم

هم اون ک بهم توی پیوی پیام داد

الان اما میگم هبچ اتفاق خاصی نیفتاده

من یه جوین و لفت زدم

اونم دوتا پیام داده بی جواب

درسته دوروز تمام هردومون خیلی اضطراب و ضعف کشیدفم

ولی گذشت

بعد اون به شدت سرسنگین شدیم

در حد یه سلام زیرلبی

هرچند اعتراف میکنم دورادور حواسمون به هم بود

تنها جایی ک این حواس جمعی از دور رو ب روی هم اوردیم اون لحظه ای بود ک توی کاظمین داشتیم سوار اتوبوس میشدیم اون با چشم دنبال من میگشت ک جا نمونم چشش ک بهم افتاد زیر لب گفتم بشین ماهم داریم میشینیم

و دیگه شاید از دور نگاهمون به هم بود و حواسمون پیش هم اما مستقیم نه به هم نگاه کردیم نه غیر سلام ب هم حرف دیگه ای زدیم

این سفر هم داره تموم میشه

سفر سنگینی بود

حرم حضرت امیر

حرم امام حسین

حرم حضرت عباس

مسجد کوفه(ک مهدی باهامون نیومد و رف حرم)

تنها جایی ک اروم بودم یا اروم شدم کاظمین بود

یه جورایی خونه ی رفیقم بود اونجا

یه جورایی بیت الرضا بود برام

دلتنگی کردم اونجا با رفیقم

درددل کردم با رفیقم

خوب شدم

بهتر شدم

اروم شدم

تمام درد و سختی و اضطرابی ک توی این سفر کشیدم فدای یک لحظه از خلوت من و رفیقم توی خونه خودش

درد و سختی ک میگم نه فکر کنید مسیر طولانی بود و اینجور چیزاها

نه

دل ک اویزون باشه

اضطراب میاد

بهم ریختن مهده و وضعیت گوارشی میاد

ضعف و ناتوانی میاد

ولی الان خوبم

کنار اومدم

اروم ترم

درسته خستم

ولی بهترم

توی قنوتم توی سجدهم توی مناجاتم از خدا و ائمه میخواستم دلمو اروم کنن

یا مهرشو بردارن از دلم یا دلم رو اروم کنن

الان خوبم

اروم و ریلکس نیستم ولی خوبم

میگذره

تموم میشه

خدای من بزرگه

یاحق

بلاک...